Canım Mualime

Harun Atalay

Canım Mualime   1983 yılı güzel bir Eylül sabahı siyah önlüğüm, kel kafam, beyaz yakam ve güzel kolalı büyük bir bez mendilimle okuldayım. Heyecanım dorukta yoksulluktan bir yıl geç başladığım okuluma kavuşmuşum. İlkokul öğretmenim sevgili Perihan Engürü. Hiç unutmadım unutmayacağımda. Eşi ve kendisi Kayseri//tirnakkoydu// nin o zamanlar güzel sakin bir köyü olan Düver Köyü//tirnakkoydu// nde  öğretmenlerdi. Çok tatlı iki de kızları vardı. İlk ders zili çalıp sıraya geçince tüm sınıf arkadaşlarımla heyecanla sınıfa girmek için sabırsızlanıyorduk. İlkokul yıllarımda başarılı aktif bir öğenceydim. Özellikle 23 Nisan bayramlarını çok severdim. Her resmi bayramda okuldan başlayıp köyün içine kadar ellerimizde bayraklarla geçit töreninde yürümek bana inanılmaz bir keyif veriyordu. O yıllarda öğrendiğim en güzel hayat hikâyelerimden biriside öğretmenlerimi okul dışında gördüğüm zaman ona selam vermeden geçmeme gerektiği idi.              Öğretmenlerimiz o güzel şirin lojmanlarından bizden önce okula gelir. kışın sobayı yakarlardı. Öğretmenlerimiz yeri gelir müdür, hizmetli abla ağabey.,baba, arkadaşlarıyla koşuşurken kafasını yaran yaramaz öğrencinin sağlıkçısı olurdu. Akşam babasından dayak yiyen öğrencinin dert dinleyicisi kısacası her şeyi idi. Elleri öpülesi öğretmenler aslında şuan ki konumuz ne olursa olsun bizler için en iyisini isteyen babamızdan annemizden sonraki en yakınız idi Geçen zaman her alanda erozyon yarattığı  gibi eğitim öğretim ve öğretmenlerimiz ile aramızda büyük bir erozyon yarattı. Dönemi ne olursa olsun öğretmenlerimizin haklarını nasıl öderiz? diye düşünmekten alıkoyamadım kendimi Bir zamanlar eğitim ve öğretim diye başlamayalım sözlere Avrupa//tirnakkoydu// lısı Amerika//tirnakkoydu// lısı bizi biz yapan değerlerimize gıpta ile bakarken, biz izlediğimiz salak saçma dizilerin etkisinde kalarak öğretmenlerimize son yıllarda çok haksızlık ediyoruz sanırım Öğrenciler bırakın artık öğretmenine saygı duymayı. öğretmenine o ya da bu kıytırık nedenden dolayı hakaret eder,  hatta fiziksel güc kullanır hale geldi. Ne düşünürsünüz? bilmiyorum ama ben hala “Al hocam, eti senin kemiği benim” zihniyetini seviyorum Üç kuruş maaşla geçim derdine düşen öğretmenlerimiz birde yaramaz öğrencisi ve velisiyle uğraşmak zorunda kalıyor. Devlet babası tarafından  olmadık formaliteler ve her sene değişen müfredatla canından bezdirdiği öğretmenize lütfen biraz daha saygı Milli eğitim Bakanlığında Bakanından Müsteşarına kadar Eeğitim camiasından gelen onca insan nasıl olurda kendi camiasını bu kadar sıkıntıya sokar? Anlamış değilken.. Bari biz biraz yüklerini hafifletelim Onlar bizden saygı ve sevgiden başka hiçbir şey istemiyorlar             Bana bir harf öğretenin 40 yıl kölesi olurum sözünü sadece lafı güzaf olsun diye söylemekten vaz geçelim artık. Hz Ali//tirnakkoydu// ye saygısızlık oluyor. Hepinizin kirpiklerinden öperim Kalın sağlıcakla

banner487

banner487

 
Evde Pişirdim Aksaray Ev Yemekleri Ev Yemekleri Aksaray Ev Yemekleri Aksaray Yemek flf motor enerji bilişim ltd. şti. sınırsız enerji web sayfası ozon cihazı sanitasyon